مثنوی کودکانه در مورد شهید اسماعیل زحتمکش

شهید اسماعیل زحتمکش

سلام ما به صادقین                                     بر شهدای راه دین

بر آن شهید مهربان                                     که هدیه داده جسم و جان

سلام ما به ابراهیم                                     اون مرد دانا و حکیم

پیامبر خوب خدا                                     داده به ما درس وفا

یه روز خداوندِ حکیم                                     داد یه پسر به ابراهیم

این هدیهٔ ربِ جلیل                                     اسمش قشنگش اسماعیل

خالق رحمان و رحیم                                     داد یه پیام به ابراهیم

گفت ای پیامبر خدا                                     ای دوستِ خوب و باوفا

قربونی کن برای من                                     اسماعیلت فدای من

گفت خداجون اطاعت                                     تقدیمِ تو بی منت

تو امتحان رد نشد                                     هیچ وقت مردد نشد

راضی شد از ابراهیم                                     خدای خوب وحکیم

این روز شد از اون زمان                                     عیدِ بزرگِ قربان

اما تو این عید قشنگ و زیبا                                     یه سال یه گل پسر اومد به دنیا

اسم پسر اسماعیلِ زحمتکش                                     گوش کن به این قصه که هست باارزش

هفتم فروردین به دنیا اومد                                     خنده روی لبهای بابا اومد

دلش شبیه آسمون آبیه                                     بچه ای روستاییه نوقابیه

اسم بابای اسماعیل عبا سه                                     یه مرد مومن و خداشناسه

خیرالنساء اسم قشنگ مادر                    یک زن خوب و پاک شبیه هاجر

حالا بگم از اسماعیل براتون                                     تا شاد بشین کم بشه غصه هاتون

به مجلس سوگواری دعوت می شد                                     مداح اهل بیت ِعصمت می شد

اهل دعای ندبه و توسل                                     تو مشکلات  فقط می کرد توکل

می گفت خدا یارمه غم ندارم                                     شکر خدا که هیچی کم  ندارم

قبل از کلاس اول دبستان                                     با شور و شوق می رفت کلاس قرآن

تو عید نوروز و بهارِ هر سال                                     مردم می رن سفر خندان و خوشحال

تو مدرسه رفیقای اسماعیل                                     گفتند ما هم ما می ریم سفر با فامیل

دوست خوبش محمد                                     گفت ما می ریم به مشهد

علی می گفت ما امسال                                     می ریم به سمتِ شمال

اون یکی دوستش خلیل                                     می گفت می ریم اردبیل

خلاصه عیدِ اون سال                                     همه بودند چه خوشحال

می گفت آهای بچه ها                                     به فرمودهٔ مولا

هروز که این دلامون                                     نشه اسیر شیطون

پاک و بی گناه باشیم                                     عاقل و آگاه باشیم

اون روز یه روز زیباست                                     عیدِ واقعی ماست

خلاصه این بچهٔ پاک وباهوش                                     هیچ وقت نکرد یاد خدا فراموش

به عشق رفتن سوی  جنگ و جبهه                                     کنار گذاشت درس و کتاب گفت بسه

حالا دیگه موقع جنگیدنه                                     وقت دفاع از خاک این میهنه

تو جبهه های حق علیه باطل                                     جنگید با دشمنانِ پست و جاهل

منطقه ٔ سلمانیه شد شهید                                     اسماعیلِ قصهٔ ما زود پرید

دشمن یه تیری مستقیم رها کرد                                     به قهرمانِ قصه مون جفا کرد

دومِ خرداد به شهادت رسید                                     پیکر این شهید شده ناپدید

مادر اسماعیل همش چشم به در                                     ده سالی بود منتظرِ یک خبر

تا اینکه یک روز توی فصل بهار                                     خبر آوردند شده وقت دیدار

پیکرِ نازنین او پیدا شد                                     میون آدمای شهر غوغا شد

عجب مراسمی براش برپا شد                                     مادر دلش از غصه ها جدا شد

روستای نوقاب شده بود چراغون                                     به گلزار شهید رسیده مهمون

شهید همیشه زنده و پاینده است                                     مثل یه خورشید می مونه تابنده است

حالا به یاد این شهید جاوید                                     به یاد اون کسی که تنها پرید

یک  صلوات از ته دل هدیه کن                                     با این دعا تو یادشو زنده کن

نویسنده و شاعر: طاهره سادات شمسیان

مربی پرورشی مدارس شهرستان گناباد

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme