مثنوی کودکانه در مورد شهید محمود حیدری

شهید محمود حیدری

سلام ما به صادقین                                     بر شهدای راه دین

برآن شهیدمهربان                                     که هدیه داده جسم وجان

می خوام بگم یه قصه                                     قصهٔ جنگ وجبهه

ازیه شمعِ دل افروز                                     شهیدِ دانش آموز

یکی بود یکی نبود                                     اسم شهید هست محمود

فامیل اون حیدری                                     داره عجب مادری

یه مادر باخدا                                     صغری خانم باحیا

باباش یوسفعلی بود                                     کارش آجر پزی بود

سرِکوره تو گرما                                     تلاش می کرد یه دنیا

اهل مندِ گناباد                                     روستای خوب وآباد

محمود می رفت مدرسه                                     اهل کتاب ودرسه

دوره راهنمایی                                     این بچه شد هوایی

مدرسه رو رها کرد                                     یه کاری دست وپا کرد

محمودِ دست ودلباز                                     شده یک کابینت ساز

کمک کار پدر شد                                     پسر یار پدر شد

محمود چه خوش روزی بود                                     بچه دلسوزی بود

خوش زبون وساده دل                                     کمک می کرد تو منزل

به یاد قوم خویشا                                     به فکر همسایه ها

بچه ای باادب بود                                     اهل نماز شب بود

خوش اخلاق ومهربان                                     یادِ امام زمان

منتظرِ آقا بود                                     اهل ذکر ودعا بود

مرغ دلش دو جا بود                                     مشهد وکربلا بود

گاهی تواین هیاهو                                     می گفت ضامن اهو

سلام به تو یا رضا                                     شفا بده مریضا

گاهی دلش پرمی زد                                     به کربلا سر می زد

می گفت حسین جان سلام                                     امیرِ خوبان سلام

وقتی مُحرم می شد                                     دلش پراز غم می شد

می رفت مجلس عزا                                     هیات سینه زنها

هرهفته  صبح جمعه                                     می رفت دعای ندبه

خلاصه محمود ما                                     همیشه بود باخدا

زمان انقلاب شد                                     شهید ما بی تاب شد

کارش نشر اسلام بود                                     پخش عکس امام بود

بارنگ روی دیوارها                                     نوشتن شعارها

شعارمی داد چه محکم                                     علیه ظلم و ستم

این جوون حسینی                                     طرفدار خمینی

شبها توپایگاه بود                                     عضو خوب سپاه بود

تااینکه رفت به جبهه                                     حالا شده رزمنده

رزمنده ای دلاور                                     شجاع واهل خطر

این جوون بسیجی                                     شد مسئول آرپی چی

توجبهه امداد رسان                                     توسنگرا نگهبان

یه بار تو جنگ زخمی شد                                     دست وسر ش خونی شد

یه چند روزی دوراز جنگ                                     توخونه بود ودلتنگ

بایک دل بی قرار                                     دوباره رفت به پیکار

سال شصت ودو رسید                                     محمود ما شد شهید

عملیاتِ خیبر                                     ترکشی خورد توی سر

منطقهٔ مجنون بود                                     زمین به رنگ خون بود

همینجوری خمپاره                                     از آسمون می باره

محمود می جنگید چه خوب                                     تا که رسید به محبوب

شهید شد وسفر کرد                                     ازاین دنیا گذر کرد

سبکبال وبی گناه                                     رفت سوی یارش الله

پیکرپاک شهید                                     به زادگاهش رسید

مادرمحمودمیگه                                     یه شب یه خوابی دیده

محمود نبود تودنیا                                     بارداربودم اون روزها

یه شب دیدم یه نوری                                     اومد از راه دوری

ازآسمون خدا                                     افتاد تو خونه ما

دوروبرم نورانی                                     دلم شد آسمانی

بیدارشدم تا ازخواب                                     خودم گرفتم جواب

فهمیدم این نور چی بود                                     نوروجودِمحمود

محمود نور دلم بود                                     تمام حاصلم بود

روشنی چشام بود                                     مَحرم غصه هام بود

محمود شد یه ستاره                                     وصیتنامه داره

میگه استغفارکنید                                     دلهاروبیدارکنید

توبه تسکینِ درده                                     باشیطون یه نبرده

پیمان بسته باخدا                                     یادش نره کربلا

دلش حسینی باشه                                     فکرخمینی باشه

زیر پرچم مهدی                                     همش بگه یاعلی

مطیع اسلام باشه                                     مجری احکام باشه

تاآقامون زود بیاد                                     دل مادرش بشه شاد

شهید همیشه زنده است                                     یه خورشید تابنده است

حالا به یاد شهید                                     به یاد اونکه پرید

یک صلوات هدیه کن                                     تویادشو زنده کن

نویسنده و شاعر: طاهره سادات شمسیان

مربی پرورشی مدارس شهرستان گناباد

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme