مثنوی کودکانه در مورد شهید غلامحسین یعقوبی

شهید غلامحسین یعقوبی

سلام ما به صادقین                                     برشهدای راه دین

برآن شهید مهربان                                     که هدیه داده جسم وجان

سلام سلام بچه ها                                     بچه های باخدا

آماده هست دلاتون؟                                     قصه بگم براتون

قصه جبهه وجنگ                                     قصه ای خوب وقشنگ

قصه یک قهرمان                                     یه بچه باایمان

چندسال پیش بچه ها                                     یه مردی بود با خدا

اسمش غلامرضا بود                                     دلش چه با صفا بود

غلامرضا یعقوبی                                     چه مرد پاک وخوبی

این آقا یک پسر داشت                                     بهش خیلی نظر داشت

چون هدیهٔ خدا بود                                     از بدیها جدا بود

اسمش خیلی قشنگه                                     غلامحسین  زرنگه

غلام حسین متین بود                                     ساده واهل دین بود

با ادب و خوش رفتار                                     عاشق پروردگار

قرآن می خوند چه زیبا                                     چون هست کلام خدا

دوره قرآن می رفت                                     با عشق و ایمان می رفت

برای پولِ تحصیل                                     حتی روزهای تعطیل

می رفت سرِ کوره ها                                     کار می کرد تو قناتها

تعمیر کارِ برقی بود                                     تو کار خیلی جدی بود

ماه محرم وغم                                     ماه عزا و ماتم

شبها تا صبح بیدار بود                                     دلش چه بیقرار بود

شبها می رفت تو هیأت                                     دلش پر از ارادت

نور چشم پیامبر                                     حسین عزیز حیدر

به مهمونای آقا                                     تو هیأت می داد غذا

اهل ذکر وتوسل                                     همیشه داشت توکل

توکلش بر خدا                                     دعا می خوند خوش صدا

می گفت خدای رحمان                                     بیاد امام زمان

دعا می کرد ای خدا                                     باز کن راه کربلا

می خوام برم زیارت                                     سلام بدم به حضرت

مخالف بی حجاب                                     اهل نیکی و ثواب

تا کسی غیبت می کر                                     اون نصیحت می کرد

اهل راز ونیاز بود                                     خیلی فکر نماز بود

تا اینکه جنگ شد آغاز                                     گفت که می شم یه سرباز

می خوام به امر امام                                     خدمت کنم به اسلام

سنش رو دستکاری کرد                                     می گفت باید یاری کرد

باید یاور دین بود                                     یاور مسلمین بود

بایک دلِ بی غصه                                     عازم شد سمت جبهه

این بچهٔ با ایمان                                     تو جبهه بود نگهبان

غلامحسین خوشحاله                                     چون شده هفده ساله

تو جبهه ها می جنگه                                     تو دستش یه تفنگه

یه دوست خوب و نازی                                     مثل شهید نمازی

با هم بودند تو سنگر                                     مثل دو تا برادر

می گن این دو قهرمان                                     یه شب بودند نگهبان

نیمه شب بی خبر                                     دیدند نزدیک سنگر

یه چند نفر ناشناس                                     مشکوک شدند و حساس

گفتند ببینیم کیه ؟                                     خودی یا عراقیه

فهمیدند که نامحسوس                                     اومده چندتا جاسوس

شلیک کردند چند تا تیر                                     یکی رو کردند اسیر

چند تا فرار کردند                                     دشمن رو خوار کردند

دیدین که این دلاور                                     نترسیدو وشد سپر

دیماه شصت و پنج بود                                     تو کربلای پنج بود

دشمن بهش جفا کرد                                     ترکشی رو رها کرد

خورد تو سرش این ترکش                                     شاد شد دشمن سرکش

غلامحسین شد شهید                                     به آسمونها پرید

وجود نازنینش                                     چهره مه جبینش

اومد بهشت مَهدی                                     تو روستای خیبری

نوشت وصیتنامه                                     می گه هدف اسلامه

برای امر امام                                     می رم به جنگ صدام

می گه آهای مسلمون                                     کنار رهبر بمون

دشمن می خواد با فتنه                                     تفرقه ایجاد کنه

با وحدت و اتحاد                                     ایران همیشه آباد

نمی دونم شنیدین؟                                     بچه های نازنین

اون یه برادر داره                                     هر دو شدند ستاره

اونم شهید دین شد                                     فدای مسلمین شد

گفته دارم وصیت                                     اگر میشه بی زحمت

خاک من و برادر                                     نزدیک هم تا آخر

خلاصه آی بچه ها                                     این بود قصهٔ ما

قصهٔ یک قهرمان                                     شهید راه قرآن

شهید همیشه زنده است                                     یه خورشید تابنده است

حلا به یاد شهید                                     به یاد اونکه پرید

یک صلوات هدیه کن                                     تو یادشو زنده کن

نویسنده و شاعر: طاهره سادات شمسیان

مربی پرورشی مدارس شهرستان گناباد

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme